ПТУШКІ БЯЗ ГНЁЗДАЎ

Жылі мы з дня на дзень, вечныя чужынцы,

птушкі бяз гнёздаў

                                        (С)Ларыса Геніюш

Непавольныя зоры-сны.

Краю мой, прывідна-просты,

Скажы,

Хто мы,

Гнёзды бяз птушак

Ці птушкі бяз гнёздаў?

ДЗЕ ТВОЙ БОГ

 

Дзесь дарогамі старымі

Цераз пожні, дрыгву́, лес

Да бязмоўнае магілы

На узгорак хтось узьлез…

 

Пахіснуўся чалавеча,

Долу сеў і занямог…

Пасьпяшаўся, недарэка –

Сьмерць знайшоў,

А дзе ж твой Бог?

25.01.2023

ГОРАД

 

Гэты горад – мой боль, анікім не пачуты –

Абышоў цябе безьліч разоў,

Не знайшоў ані сноў на зямлі,

І пакінуў сябе у вагні тваіх путаў.

Гэты горад – мой шлях зь ніадкуль у нікуды –

Вырві з вуліц прыблудны назоў,

Што п’е з рэк тваіх кроў, і жыві,

Як апокрыф, бязмоўна міжмор’я цудам.

(c) фота Дзяніс Мацеша, 2025

ГЭТА Й ЁСЬЦЬ Я

 

Калі я падумаў пра паэзію,

„Я” знайшоў Паэзію,

Калі я падумаў пра музыку,

„Я”  спазнаў Музыку –

Гэта й ёсьць Я,

А ўсё астатняе – сьмерць.

30.06.2025

Гэта й ёсьць "Я"

Ты скуль, дзеячасе дарог?

Паэтыка мовы - Зямля.

Пішы за радочкам радок -

Гэта й ёсьць "Я"

фота Дзяніс Мацеша(С)

 

ПЕРШЫМ...

 

Адкінуўшы ўсе „чаму”,

Збочыць на тую-ж сьцежку,

Узорыцца ў цішыню –

Убачыць: Ты ня быў першым…

01.07.2024

ЯНЫ

Ня йдуць на могліцах гады –

Ў прыстаньне адпачынку

Прыходжу каб спавесьці сны

Да ценяў нейчых здымкаў.

 

Сьцягнуўшы час даўно крыжы,

Ў сатлелых волкіх скрынках

Жывыя, як і мы, яны

Ў словах і учынках.

22.02.2024 

 

 

ГІДЗЬ

Балотам называюць Дом,

Бацькоў - статкам задзяўбаным,

Які сьпіць.

Дрымота - не залога - схоў,

А там, дзе жабаў краханьне,

І ёсьць Гідзь.

НЕЙЧЫ "Я"

 

05.12.2023

 

Сьнежань-сон, кавэрня забыцьця,

Цішыня-дыханьне –

Нейчы “Я”

 

Сам-на-сам паветрам-мітусьнёй

Абыноч спрачаецца

З “сабой” …

РОЗКВІТНУТИ ФІАЛКОЮ

 

та скоріше б уже весна

щоб нарешті

розквітнути

фіалкою.    (Максим Кривцов)

 

Песьняй над ворывам сон разьліецца

Зь вясновым крылом…

Чуеш?

Уразьнік на золку шапоча

Пялёсткамі слоў…

08.01.2024

One and the same…

 

 

Імаверна

Ўсё марна, і “мы” – галаграма:

We run to stay…

Гэты сон –

Мая ваба, збавеньне й драма:

One and the same…

30.11.2023

НІ-А-НІ

 

 

Патану ў цішыні нейчых думак, што, праўда,

Ня ёсць у быцьці чымсьці значным, упарта

Гартае ў “сабе” ўсюдыісты “Я” сны,

Неўзіраны блуканец, а ў ім – ні-а-ні.

08.12.2023

НЕ - ГЭТА ТОЛЬКІ СОН

 

не - гэта толькі сон (c)

 

Ў лістападаўскі сон схавацца,

Ізь ім

Паляцець…

Адылі зьледзянець і сьмяяцца

Ды

Звар’яцець.

30.11.2023

Калі мяне накрые сон

 

10.11.2023

 

Калі мяне накрые сон саянам-прасьціной,

Сьвятлом атуліць цела сьнег, паветранай вадой

Размые цень, і толькі птушкі з попелу радкоў

На міг няўмысьля словам дотыкаў збунтуюць дол.

СЫХОДЗІЦЬ ЛІСЬЦЁ

 

задушны вецер

несхаць сон патурбаваў

сыходзіць лісьцё

Дарога і схоў

штрыхкодам шэрым
лес адбіўся ў восені
дарога і схоў

 

“Я” хацеў ба

Выдлыж моклых дарог распускаецца белая твань…

“Я” хацеў ба забыцца на гэты зьняслаўлены нерат…

Часам вобач каменьня відзежа зьяўляецца – “Бог”

Не зьмяняе зрабованы час у прыстанішчы “Зьвера”...

 

सत्त्व

Страціла істасьць

І колеры, й хформы…

Толькі паэзія –

Музыка вольных…

 

Мо жыў і птушкай –

Куляй зямною…

Але ў кождым з жыцьцяў

“Я” быў з “Табою”…

29.06.2023

Лакрымоза

 

     

Лакрымоза

 

Парась займае памроку

Й плыве ў забыцьцё неўпрыцям…

Ведае “Я” –

“Ты” далёка…

Ведаеш “Ты” –

“Я” – там…

Runanubandha

 Runanubandha

 

Ці рэкі спадаюць у дол, ці імкнуцца ўгару?

Чым ёсьць “Мы” ў “сягоньня” й ці будзем заўтра?

Пытаньні зьяўляюцца ў кождым імгненьні, “Жыву”,

Дапокуль жывая Runanubandha

21.05.2023