КРОЎ МАТЫЛЁЎ

 

Скрозь сонца ў сон – nonsense –

Дарога з дому дамоў.

І можа й прыгожа было б ехаць,

Калі б ня кроў матылёў.

НОЧ І ДЗЕНЬ

 

Я твой прывід,

А ты мой цень.

Ноч і дзень.

АДЗІНОТА БОГА

Калі паглядзіш у сябе,

А там анічога -

Толькі тады зразумееш,

Чым ёсьць адзінота

Бога.

ДАРУЙ І ІДЗІ

 

Жывога ў цішыні

Няма ані –

Там толькі сны.

Даруй і ідзі.

ДЫ ЯКІЯ ВЕРШЫ?!

 

Часам думаеш:

Ды якія вершы?!

Той, каго палюбіш,

Здрадзіць табе першым.

СНОЎ ГАЛАСЫ

 

 

Калі глядзіш у ноч,

Слухай сноў галасы.

Гэта бы ісьці басанож

Ды ня ведаць, куды…

ПТУШКІ БЯЗ ГНЁЗДАЎ

Жылі мы з дня на дзень, вечныя чужынцы,

птушкі бяз гнёздаў

                                        (С)Ларыса Геніюш

Непавольныя зоры-сны.

Краю мой, прывідна-просты,

Скажы,

Хто мы,

Гнёзды бяз птушак

Ці птушкі бяз гнёздаў?

ДЗЕ ТВОЙ БОГ

 

Дзесь дарогамі старымі

Цераз пожні, дрыгву́, лес

Да бязмоўнае магілы

На узгорак хтось узьлез…

 

Пахіснуўся чалавеча,

Долу сеў і занямог…

Пасьпяшаўся, недарэка –

Сьмерць знайшоў,

А дзе ж твой Бог?

25.01.2023

ЦЯПЕР

 

Ў люстэрку незнаёмы „Я”

Й уяўны інтэр’ер

Бэтонных вежаў горада.

А дзе ж МАЁ „цяпер”?

АДЗІН

 

Сном прыбіраецца горад няўлежны:

Рух, мітусьня, пыл і гукі машын –

Ўсё распускаецца ў мгле, паняверкаю

Зьзяюць вітрыны аблудных сьвятынь.

Я не хаваюся ў сьценах бясьпечных –

Штосьці шукаю ў бязьлюдзьдзі цішынь.

Ў час, калі сонца згасае, зьнікаюць і межы

Уяўнага.

І Ты ня сьпіш.

Адзін.